Milad Doueihi (Sorbonne) op het Digital Banquet van DMC en BAM

Voor de derde editie van hun Digital Banquet hadden de organisatoren een onverwachte gast uitgenodigd. Milad Doueihi is professor Digital Humanities aan de Sorbonne-universiteit in Parijs. Hij belicht het digitale van een hele andere kant, zo bleek ook uit het interview dat we met hem hadden.

Bij een samenwerking tussen de Belgian Association of Marketing en de Digital Masters Club denk je automatisch aan high tech en virtuele snufjes. Niet zo bij het Digital Banquet dat georganiseerd werd in de prachtige en rustgevende setting van de Queen Elisabeth Music Chapel in Waterloo, én als spreker een specialist in ‘digital humanism’ had. Milad Doueihi zorgde voor een uurtje volle concentratie bij de ene, gefrons bij anderen en een meewarige glimlach bij een enkeling. Dat Doueihi’s woorden tot nadenken stemden, was wel duidelijk.

Wij gingen daarna nog even met hem in gesprek over onderwerpen uit z’n presentatie, maar ook andere. Zoals:

Het afgelopen anderhalf jaar stond bol van de discussies over fake news, brand safety, viewability en aanverwanten. Had u dat zien aankomen?

Het verrast me alleszins niet. Wat me wel verrast, is de reactie van de mensen. We hebben het moeilijk om te gaan met de huidige waarheid. De waarheid is tegenwoordig ondergeschikt aan de digitale evolutie en we hebben het moeilijk dat te aanvaarden.

Voor mij draait het niet om het feit of iets waar is of niet. Wat bepaalde merken en staten gedaan hebben, is het uitbuiten van iets dan ons vertrouwd is.

Als we het eens zijn, dat daarrond het debat gaat, kom je uit bij de vraag naar vertrouwen. Hoe kunnen we een ‘digitaal vertrouwen’ hebben als je ziet wat er op internet allemaal gaande is. Het gaat om een nieuwe realiteit. Het grote publiek heeft er lang over gedaan om daarmee om te gaan, maar bijvoorbeeld op tv of op radio is dat debat al lange tijd achter de rug. Herinner u het luisterspel van Orson Wells dat in de jaren ’30 heel Amerika in rep en roer zette.

U hebt godsdienstwetenschappen gestudeerd. Welke link ziet u tussen religie en het digitale?

Wat interessant is aan monotheïstische religies, is hoe identiteit wordt opgebouwd: het individu tegenover zijn ‘creator’. Digitaal zitten we ook in een dergelijke situatie. Met het digitale is ze niet hetzelfde, maar het heeft wel onze kijk op identiteit veranderd. Omdat we online sporen achterlaten. Omdat we verworden zijn tot data. Omdat het menselijk lichaam dankzij het digitale toegankelijk en begrijpbaar is geworden voor de mens, terwijl het vroeger het domein van specialisten en dokters was. Hoe we naar de mens kijken vanuit het digitale, heeft iets religieus in zich.

U bent een wereldburger: geboren in Libanon, gestudeerd in de VS en al enkele jaren actief in Parijs. Verklaart dat waarom u zo geïnteresseerd bent in de digitale wereld?

De wereld wordt digitaal, maar ook een interface. Het is net dat laatste dat me interesseert. De huid wordt een interface wanneer je er een chip onder plaatst… Maar of die interesse met mijn achtergrond te maken heeft, dat weet ik niet.

Het gaat tegenwoordig vaak over artificial intelligence en the internet of things. Welke evolutie verwacht u?

We fantaseren veel over artificial intelligence. Het is dan ook een term die heel wat reactie opwekt. Ik denk dat we duidelijk moeten stellen waarover het gaat. Bij bepaalde vormen gaat het over machine learning. Dit is interessant en kan zeker zijn nut bewijzen.

Wat mij hierbij interesseert, is dat de notie van kennis enorm evolueert. Vroeger was kennis altijd het gevolg van menselijke elementen. Nu kan kennis ook geproduceerd worden door een machine zonder dat een mens er de meester van is. Dat kan veel veranderen. Hoe, weet ik niet.

Wat we vooral niet moeten doen, is artificial intelligence bekijken zoals Hollywood dat doet: we creëren machines die leren, daarna de creator imiteren en hem op de duur willen vernietigen. Daarmee verdient Hollywood veel geld, maar dat is fantasie.